Alles wat je naar buiten brengt, kan je redden

Dit keer georganiseerd door Gertje, Annemarie en Dirk.
Omdat dit LW in het teken stond van het 40 jarig jubileum van CCN, kon er iemand van buiten
de vereniging worden uitgenodigd om een bijdrage te leveren.

Deze keer was het Henne Arnolt Verschuren die de eer had om op zaterdag  de hele groep cocounselers aan te sturen met  zijn programma. Ik had van te voren wel zitten grasduinen op zijn website ‘Life in progress’, maar het was me toch nog niet helemaal duidelijk wat me precies te wachten stond. Henne Arnolt heeft een grote staat van dienst als sociaal psycholoog, journalist en nog vele andere beroepen en geeft ruimte aan het moment.
Hij levert commentaar bevraagt mensen en laat zich bevragen.

Het thema van het weekend luidde: Alles wat je naar buiten brengt, kan je redden.
Henne Arnholt voegde eraan toe dat er eigenlijk nog zin bijhoorde nm. Alles wat je binnenhoudt, kan je vernietigen.
Het paste wel bij de opdrachten die hij aan de groep  gaf.
O.a. door de ruimte lopen en elkaar aanraken op de bovenarm zowel vriendschappelijk als iets minder vriendschappelijk, meer een afwijzend duwtje. Deelrondes, korte sessies en van zijn kant de uitspraak ‘Een ja zonder nee is geen betrouwbaar ja.’

Tweede opdracht was om in 3 tallen te werken. Werker/medewerker/ observator.
Een belangrijke opmerking van zijn kant ging over het belang van het ontvangen van datgene wat naar buiten wordt gebracht. Het moet ergens landen….
De vraag die gesteld werd door de medewerker was: Wanneer was je voor het laatst woedend
en de daaropvolgende vraag: wat heb je met die boosheid/ woede gedaan.
10 minuten achter elkaar steeds deze 2 vragen. Deel ronde in de groep.

Derde opdracht was het opnemen van de bokshandschoenen en stootkussens zodat we onze woede naar buiten konden brengen. Heerlijk bevrijdend allemaal. We kregen de kans om erop los te slaan en stoten binnen de veiligheidsmarges.
Ook dat was leerzaam, opluchtend en emotionerend.

Als laatste opdracht kregen we de kans om een plankje doormidden te slaan. Best spannend….
Die slag moest je als het ware door het plankje heen visualiseren en verbinden aan een uitspraak.
Henne Arnolt stelde steeds de vraag en… waar gaat het bij jou over?
Zo knalden er veel plankjes en 2-en en zelfs in 3-en. Geweldig om te doen.
Eveline

CCI – Noord-Ierland met als thema Reconciliation (verzoening)

Van 11-17 augustus j.l. vond de CCI Noord-Ierland (Ulster) plaats. Ruim 80 co-counselers uit Ierland, Engeland, Hongarije, Duitsland, Polen, Nederland en de Verenigde Staten maakten deel uit van deze happening op een prachtig stukje Noord-Ierland, met zicht op en op loopafstand van de AtlantischeOceaan aan de beroemde Giant’s Causeway.
Corrymeela Community – Corrymeela is Ierland’s oudste vredes- en verzoeningsorganisatie, gerund door een staf met veel vrijwilligers, die het de bezoekers naar de zin maken met vriendelijkheid, lekker eten en hulp waar nodig.
Een prachtige openingscirkel door Geoff waarin we meegenomen werden in de geschiedenis van het land middels een indrukwekkende geleide meditatie.

Gedurende de week werd een scala aan workshops gegeven, zowel in de vroege ochtend, overdag en ‘s avonds en zoals gebruikelijk door en voor elkaar.
Er is veel kennis in de groep, maar ook werden de workshops rondom de eigen issues vormgegeven, allemaal met als doel kennis te delen en middels sessies de eigen gevoelens daarover te onderzoeken.
Daarnaast was er ruimte voor spel, muziek en een zeer gezellige bonte avond.

De lezing over de geschiedenis van Corrymeela, gegeven door Harold Good, een episcopaalse dominee, die actief betrokken is geweest bij het vredesproces was zeer indrukwekkend en gaf meteen een inzicht in hoe belangrijk Corrymeela is voor verzoening in Ierland.
Hij was directeur van het centrum in de jaren zeventig.
Kortom een zeer waardevolle week.

Na de CCI was er nog een workshop Healing and Liberation, met 19 deelnemers, in Ballyvoy, vlakbij Corrymeela. We zijn veel bezig geweest met thema’s als inclusiviteit en gevoelens van uitsluiting. Dit was mede mogelijk omdat we een diverse groep waren, wat betreft huidskleur en gender. Fijn om daarover met en van elkaar te leren.

Hanneke Versteege

Het tekort van het teveel is de titel van het nieuwe boek van het multi-talent Damiaan Denys, psychiater, filosoof, theatermaker en opiniemaker. Hij analyseert op steekhoudende, creatieve en compassievolle wijze de grote problemen binnen de geestelijke gezondheidszorg: de wachtlijsten, de ontoereikende zorg, de marktwerking, de vele vacatures, het geprotocolleerde werken, de verwevenheid tussen maatschappelijke ontwikkelingen en stoornissen, ziektes en aandoeningen. Dit is voor ons co-counselers heel interessante materie.

Denys betoogt dat er onderscheid moet worden gemaakt tussen psychisch lijden als gevolg van existentiële problematiek en psychisch lijden als gevolg van een psychische stoornis. Anno 2021 zijn alle inwoners van Nederland een potentiële cliënt voor de GGZ: er is alleen nog kwalitatief lijden (meer of minder), wat betekent dat elk lijden als een defect wordt gezien. Terwijl: ‘geestelijk lijden is geen technisch defect, maar definieert ons juist als mens’.

Dit sluit naadloos aan bij het co-counselgedachtegoed: je bent niet ‘ziek’ als je worstelt en het soms echt even niet weet. Hij pleit voor niet-handelen en ‘erbij zijn’ op dat soort momenten (wat misschien voor de Westerse mens wel het allermoeilijkste is). Als je co-counselt doe je precies dát en kom je bij elkaar op visite in die hoogstpersoonlijke, kwetsbare en verborgen ruimte die bijna niemand te zien krijgt (behalve de zorg-professional en soms een partner). En dat is goed, want als we ons gedoe verstoppen komen we er niet. En dat roepen we bij CCN al 40 jaar.

Damianan Denys, Het tekort van het teveel.

Uitgeverij Nijgh en Van Ditmar, 21,99 euro.